phelpsiatko

Brak

Historia o tym jak powstał śnieg. To historia Edwarda Nożycorękiego (Johnny Depp). Edward jest istotą stworzoną przez pewnego naukowca. Wyglądem bardzo przypomina człowieka. Jest jednak pewien szczegół , który zdecydowanie nie należy do wizerunku zwykłego człowieka. Są to mianowicie ręce, których główny bohater nie posiada, zamiast nich ma różnego rodzaju noże, nożyce, nożyczki itp. Po śmierci naukowca Edward mieszkał sam w zamku na wzgórzu. Do dnia, w którym został odkryty przez akwizytorkę kosmetyków Peg Boggs (Dianne Wiest). Zabiera ona Edwarda do siebie do domu. Jej nowy znajomy wzbudza wielkie zainteresowanie w okolicy, głównie kobiet. Staje się tematem głównych plotek. Gdy kobiety poznają Edwarda i jego niesamowite zdolności w stwarzaniu z żywopłotów prawdziwych dzieł sztuki, staje się najczęściej zapraszaną osobą w okolicy. W międzyczasie odkryte zostają również jego fryzjerskie zdolności. Tak też Edward znajduje sobie zajęcie, w którym jest dobry jak nikt inny. Poznaje on również córkę Boggsów - Kim (Winona Ryder), która wyraźnie mu się podoba. Czy jednak ktoś taki jak on zdolny jest do miłości?

\"Edward Nożycoręki\" to pierwszy z wielu wspólnych filmów Tima Burtona i Johnnego Deppa. Film ten, jak każdy w dorobku tego kontrowersyjnego reżysera, w pewien sposób zaskakuje. Jest to z pewnością dobry sposób by przyciągnąć dużą widownię. Sam tytuł mówi wszystko, jednak dalej wydaje się czymś dziwnym po głębszym zastanowieniu. Człowiek z nożycami zamiast rąk - brzmi to co najmniej komicznie. Ale to właśnie jest znak rozpoznawczy Tima Burtona.

Mnie osobiście film bardzo przypomina bajkę, z resztą został na nią

ucharakteryzowany. O historii Edwarda dowiadujemy się z ust babci, która

opowiada swojej wnuczce jak powstał śnieg. By znaleźć odpowiedź na to pytanie

trzeba zobaczyć film do końca.

Jeśli chodzi o grę aktorską wyróżnia się tylko jedna osoba. Jest nią oczywiście

Johnny Depp. Aktor świetnie zagrał swoją rolę. Zaczynając od tego, że oglądając

go ma się wrażenie, że to nie jest człowiek, lecz robot. Jego ruchy, mimika

twarzy znacznie różni się od ludzkiej. Często podczas scen, w których Edward

musi posługiwać się nożycami ma się wrazenie, że naprawdę urodził się z nimi.

Świetność tej roli dopełnia z pewnością charakteryzacja aktora. Bardzo

autentyczne blizny na twarzy czy ciekawy kostium, doskonale pasują do graniej

przez Deppa postaci. Pozostali aktorzy grają również bardzo dobrze jednak ich

blask bardzo, ale to bardzo przygasa przy Edwardzie.

Muzyka w filmie jest spokojna, delikatna nie odgrywa większej roli, ale nadaje

scenom bardziej baśniowego, tajemniczego charakteru.

Cała akcja filmu rozgrywa się na amerykańskim osiedlu, gdzie domy różnią się

jedynie kolorem ścian. Wszędzie są idealnie przystrzyżone trawniki. Cały obraz

jest przesłodzony, przyglądając mu się dłuższą chwilę ma się uczucie niezdrowego przepychu, który wcale dobrze nie oddziaływuje na czowieka. Według mnie był to specjalny zabieg reżysera, który chciał wyśmiać styl życia ludzi w tamtych czasach.

\"Edward Nożycoręki\" to jeden z moich ulubionych filmów. Jest świetną bajką, przeznaczoną nie tylko dla dzieci. Oglądając Edwarda ma się ochotę poznać naprawdę tak przedziwną istotę. Jedna z lepszych ról Johnnego Deppa powinna zachęcić jego fanów to zobaczenia tego filmu. Oczywiście miłośnicy twórczości Tima Burtona rówież się nie zawiodą. Jeśli chcesz się dowiedzieć jak powstał śnieg, ten film odpowie nia twoje pyanie!

Michael Fred Phelps urodził się 30 czerwca 1985 roku w Baltimore w stanie Maryland w USA. Dorastał w Rodgers Forge, dzielnicy Baltimore. W 2003 roku ukończył tamtejszą szkołę Towson High School. Jest synem nauczycielki oraz dyrektorki szkoły w Baltimore Deborahy "Debbie" oraz policjanta Michaela. Jego rodzice rozwiedli się w 1994 roku. Michael jest trzecim i ostatnim dzieckiem państwa Phelps. Ma dwie starsze siostry Hilary oraz Whitney. Obie siostry były związane z pływaniem. Whitney była nawet zgłoszona do amerykańskiej drużyny narodowej na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie w 1996 roku jednak kontuzja uniemożliwiła jej występ w zawodach.Gdy Michael był małym chłopcem z pewnością nikt nie podejrzewał, że w przyszłości stanie się jednym z najlepszych sportowców w historii o ile nie najlepszym. Kiedy Michael miał 7 lat zdiagnozowano u niego ADHD - nadpobudliwość ruchową. Może trudnow to uwierzyć, ale ten świetny pływak miał w młodości problemy z koordynacją ruchów, często przewracał się, stając się pośmiewiskiem wśród kolegów. Jego dzieciństwo nie było łatwe i przyjemne. Pływaniem zainteresował się dzięki starszym siostrom. Ten sport okazał się lekarstwem na jego chorobę, mógł rozładować całą drzemiącą w nim energię. W wieku dziesięciu lat pobił narodowy rekord w swojej grupie wiekowej. Rekordów padało coraz więcej. Jako nastolatek został zauważony przez Boba Bowmana, który jest jego trenerem do tej pory. Dzięki solidnemu treningowi Michael zakwalifikował się do Igrzysk Olimpijskich w Sydney w 2000 roku. Miał zaledwie piętnaście lat i był najmłodszym pływakiem w ekipie USA od 68 lat. Udało mu sie wystąpić w finale 200 metrów stylem motylkowym, zajął tam piate miejsce. Przegrał na tym dystansie na dużej imprezie pierwszy raz jak do tej pory. Pięć miesięcy po Igrzyskach pobił rekord świata na tym dystansie i stałsię najmłodszym rekordzistą w pływaniu w historii. Miał 15 lat i 9 miesięcy. Kolejny raz złamał rekord na tym dystansie na Mistrzostwach Świata w Fukuoce w 2001 roku. Tym samym zdobył swój pierwszy złoty medal. W 2003 roku na Mistrzostwach Świata w Barcelonie pokazał, że w świat pływania powoli wkracza świetny zawodnik. Zdobył tam sześć medali : cztery złote i dwa srebrne. Jego kariera z czasem rozwijała się w coraz lepszym kierunku. Na Igrzyskach w Atenach był bliski osiągnięcia swojego marzenia w zdobyciu ośmiu złotych medali. Udało mu się zrealizować je po części, zdobył osiem lecz nie wszystkie były złote. Zajął trzecie miejsce w wyścigu na 200 metrów stylem dowolnym oraz w sztafecie 4 x 100 metrów stylem dowolnym. Igrzyska przynisły temu wspaniałemu pływakowi sławę. Być może dlatego niedługo po Igrzyskach został przyłapany na jeździe po pijanemu w miejscowości Salibury. Został skazany na 18 miesięcy nadzoru oraz 250 dolarów kary. Michael szybko zrozumiał błąd jaki popełnił i oświadczył, że nigdy więcej taka sytuacja się nie powtórzy. W tym samym czasie przeprowadził się do Ann Arbor gdzie studiował na Uniwersytecie Michigan oraz rozpoczął treningi w sekcji Club Wolverine. Na kolejnych Mistrzostwach Świata tym razem w Montrealu zdobył 5 złotych i 1 srebrny medal.Przegrał tylko na 100 metrów stylem motylkowym z Ianem Crockerem. Nie powiódł mu się także wyścig na 400 metrów stylem dowolnym, w eliminacjach uzyskał 18 czas. Po raz ostatni wystąpił na tym dystansie w tym stylu. Mistrzostwa Świata w Melbourn w 2007 roku miały być dla Michaela sprawdzianem przed Igrzyskami. Nadal krążyły pogłoski o ośmiu złotych medalach. Udało się wygrać w siedmiu konkurencjach. Osiem złotych medali było bardzo prawdopodobne do zdobycia dla Michaela, jednak w eliminacjach do sztafety 4 x 100 m stylem zmiennym sztafeta amerykańska popełniła falstart i o starcie w finale mogła tylko pomarzyć, chociaż z pewnością była faworytem. Do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie Michael przygotowywał się bardzo długo. Na cztery-trzy lata przed nimi poświęcił się całkowicie pływaniu. Jak mówił jego trener w tym czasie opuścił może dwa lub trzy treningi. Ćwiczył codziennie bez wzgledu na święta, urodziny itd. Pływał codziennie do 15 kilometrów, czasami z obciążnikami na udach. Wiedział, że to będzie najważniejszy start w jego karierze. W końcu nadeszły Igrzyska i wszyscy zadawali sobie pytanie "czy Michaelowi się uda pobić rekord Marka Spitza? czy jest to możliwe?". Zaczęło się od 400 metrów stylem zniennym, dystansu z którym Michael chciał się pożegnać, był dla niego zbyt męczący. Jego trener zgodził się, ale pod jednym warunkiem. Musi ustanowić rekord świata. Tak też się stało. Z wynikiem 4:03.84 zdobył złoty medal. Pierwszy z ośmiu. Kolejnym startem była sztafeta 4 x 100 m stylem dowolnym. Wiadome było, że Amerykanie nie są faworytami. Obstawiano Francuzów. Przewidywania spełniały się do 350 metra wyścigu kiedy to ostatni na zmianie Jason Lezak tracił do Francuza długość ciała. Wyprzedził jednak Bernarda, dokonał czegoś co wydawało się niemożliwe. Michael miał już dwa medale z dwoma rekordami świata.Kolejne cztery wyścigi były pewniakami Michaela. Na tych dystansach nie przegrywał. I tak też się stało. Wygrał bijąc rekordy na 200 metrów s. dowolnym, motylkowym i zmiennym oraz w sztafecie 4 x 200 dowolnym.Nie był zadowolony tylko z motylka, gdyż wiedział, że mógł popłynąć lepiej, ale do jego okularków dostała się woda i przez większość wyścigu nic nie widział. Kolejny występ na 100 metrów stylem motylkowym był dla Michaela wielkim sprawdzianem. Wiedział, że jeśli wygra dostanie od sponsora Speedo 1 milion dolarów. Nie było to jednak tak łatwe. Okazło się także, że jego teoretycznie największy rywal nie był tym największym. Michael wygrał o 0,01 sekundy z Serbem Cavicem. Swoją wielkość Michael przypieczętował wygraniem wraz z kolegami ze sztafety na 4 x 100 m stylem zmiennym. Michael Phelps zdobył osiem złotych medali w Pekinie bijąc nie tylko rekord Marka Spitza, ale także rekord w ilości złotych medali olimpijskich mając ich na swoim koncie 14. Dla Michela nastał okres wielkiej sławy, zaczął występować w wielu programach, reklamować wiele rzeczy, wydał także swoją drugą książkę "No Limits: The Will to Succeed". W 2009 roku został ujawniny mały skandal z Michaelem w roli głównej, został zawieszony na trzy miesiące. Michael zastanawiał się nawet nad zakończeniem kariery, jednak zmotywował się do dalszej walki. Jeak powiedział w wywiadzie "Nadal uwielbiam zwyciężać i nienawidzę przegrywać. Na Mistrzostwach Świata we Włoszech udowodnił, jednak że nadal jes świetnym zawodnikiem zdobywając 5 złotych i jeden srebrny medal. Wreszcie udało mu sie na duże imprezie pobic rekord świata na dystansie 100 metrów stylem motylkowym. Tym samym udowodnił Serbowi kto tak naprawdę jest najlepszy. Nie dał się sprowokować Cavicovi, który uważał, że to on był pierwszy w Pekinie.Michael Phelps jest człowiekiem stworzonym do pływania. Ma 193 wzrostu, a przy tym rozpietość ramion 201 cm oraz stopy o rozmiarze 48,5. Oprócz tego ma niesamowicie wielką pojemność płuc około 12 litrów, wielką wytrzymałość na ból, a przede wszystkim ogromną motywację by robić to co robi by stale się poprawiać, być najlepszym. Na kazdych zawodach można na trybunach wypatrzyć mamę Michaela :) Michel Phelps jest rekordzistą w wielu kategoriach. Jest np. posiadaczem największej ilości złotych medali olimpijskich (14) oraz medali mistrzostw świata (22 złote). W ostatnim czasie na początku sierpnia 2009 roku Michael Phelps brał udział w wypadku samochodowym na jednaej z dróg w Baltimore. Nie był on spowodowany z jego winy, jednak został wezwany do sądu w związku z nieważnym prawem jazdy. Na szczęście jedynym objawem wypadku jest lekko sktęcona prawa kostka sportowca. Michael ogłosił już jakiś czas temu, że Igrzyska Olimpijskie w Londynie będą jego ostatnimi. Bedzie miał wtedy 27 lat.